Vloerverwarming is een vorm van verwarming die in de vloer is ingebouwd. Al in de Romeinse tijd werd vloerverwarming toegepast door warme lucht afkomstig van een houtvuur door een holle ruimte onder de vloer te laten stromen. Tegenwoordig zijn er verschillende systemen, die elektrisch of met warm water kunnen werken.

Vloerverwarming verwarmt de vloer van een vertrek gelijkmatig door middel van straling. Omdat de vloer met een lage temperatuur wordt verwarmd en een egaal oppervlakte heeft, is er nauwelijks sprake van convectie. Doordat de warmte vrijwel geheel wordt afgegeven door radiatie verdeeld over de gehele vloer, is de warmteafgifte overal in de ruimte gelijk en is er slechts minimaal sprake van temperatuurgelaagdheid in de ruimtelucht. Hierdoor ontstaat een zeer aangename temperatuur. Aan de vloerverwarming is een thermostaat gekoppeld die de temperatuur regelt. Bij een elektronische thermostaat kan deze worden geprogrammeerd. Vloerverwarming wordt vaak opgenomen in een cv-installatie, in plaats van de gebruikelijke radiatoren. De warmteafgifte van de vloer is afhankelijk van een aantal factoren, zoals temperatuur van de vloer, temperatuur van de ruimtelucht, dikte van de vloer en het type vloer. Meestal ligt de warmteafgifte tussen de 50 en 100 w/m².

Naast vloerverwarming bestaat ook wandverwarming en plafondverwarming, waarbij dezelfde technieken worden toegepast als bij vloerverwarming.

Voordelen

• Doordat er een groter stralingsoppervlak is met een lagere temperatuur, ten opzichte van radiatoren, is het een prettige warmte en kan de luchttemperatuur laag blijven.
• Laag energieverbruik omdat het vertrek met een lagere luchttemperatuur kan worden verwarmd. Het huis heeft een grotere warmtebuffer, zodat er veel regelmatiger verwarmd kan worden.

De warmteopwekker kan lagere temperaturen opwekken, dat vaak met een hoger rendement kan gebeuren.

• Bij het gebruik van vloerverwarming als hoofdverwarming zijn er geen radiatoren en dergelijke meer nodig, zodat deze geen ruimte meer hoeven in te nemen.
• De mogelijkheid bestaat om, behalve verwarmen, het huis ook te kunnen koelen met de vloerverwarming met behulp van gekoeld water uit bijvoorbeeld een koelmachine of warmtepomp, of met water uit de diepere ondergrond (aquifiërs).

Nadelen

• Een nadeel van vloerverwarming is dat de leidingen in de vloer moeten worden gelegd, zodat dit doorgaans alleen bij nieuwbouw wordt toegepast. Het is echter wel mogelijk om op een later tijdstip sleuven in de ondervloer (chape) te slijpen, waar de leidingen in gelegd kunnen worden.
• Bij gebruik van tapijt en andere isolerende vloeren zal een groter gedeelte van de warmte worden tegengehouden ten opzichte van plavuizen. Hierdoor zal de warmteafgifte van de vloer verminderen.
• Wanneer de verdeling van een ruimte bij een verbouwing wordt gewijzigd door het plaatsen of verwijderen van muren, is het niet eenvoudig de vloerverwarming hierop aan te passen.
• Eventuele lekkages in het systeem kunnen slechts worden hersteld door de vloer open te breken.
• Bij grote glasoppervlakten kan een koudeval ontstaan doordat de vloerverwarming de lucht te weinig verwarmt, een aanvullende verwarming door bijvoorbeeld een convectorput is een goede oplossing.
• Vloerverwarming is een inert systeem: het warmt traag op (in de winter duurt het dan wel even eer de kamer warm is) en het koelt traag af (in de zomer kan dit plots tot een te warme ruimte leiden).

Bij vloerverwarming met warm water wordt de watertoevoer doorgaans op de cv-installatie aangesloten. Hiervoor wordt een voor vloerverwarming geschikte verdeler gebruikt die ervoor zorgt dat de temperatuur niet hoger wordt dan 45°C. Ook wordt vloerverwarming veel toegepast bij lage temperatuursverwarming zoals warmtepomp, deze levert namelijk een temperatuur 35-45°C die zeer geschikt is voor vloerverwarming en minder geschikt voor radiatoren. Het warme water stroomt meestal door kunststof buizen met een diameter van 16 t/m 20 mm. Deze buizen worden in de vorm van een spiraal of meander gelegd, de spiraal of slakkenhuis heeft de voorkeur aangezien dan aanvoer en retour steeds naast elkaar liggen, dit resulteert in een gelijkmatigere warmteafgifte, maar is het lastigste aan te leggen. De hart op hart afstand tussen de buizen ligt meestal tussen de 10 en 20 cm, afhankelijk van het benodigde vermogen. De maximale lengte van een groep ligt tussen de 70 en 120 m.

Een alternatief voor het systeem met een vloerverwarmings verdeler is door een buis aan te sluiten op het retourwater van een radiator. Dit wordt veel toegepast in ruimtes waar beiden aanwezig zijn zoals badkamers. De voordelen van zowel radiatoren en vloerverwarming zijn hierbij gecombineerd, warme voeten en snelle opwarming. Het systeem is echter moeilijk te regelen, maar eenvoudig aan te leggen.